Czego przy pisaniu pracy robić nie należy

Poniżej nieuporządkowana lista tego, czego przy pisaniu pracy robić nie należy. Ale wcześniej jedna ważna uwaga:

Proszę się przyzwyczaić do edytowania prace w trybie pokazywania znaczników akapitów i innych znaczników i ukrytych symboli formatowania (zwykle przycisk na pasku narzędziowym zawierający symbol ¶). Ja zawsze tak oglądam prace moich dyplomantów, i to co czasem widuję, rzednący mi włos na głowie jeży.

Lista czego robić nie należy:

  1. Umieszczać tytułu zawodowego albo naukowego przed swoim nazwiskiem na pierwszej stronie.
  2. Umieszczać kropek po temacie pracy, pisać tematu pracy w cudzysłowach, pozostawiać w akapicie tematu pracy „wdów” i „bękartów”.
  3. Umieszczać numeru strony na stronie tytułowej oraz na stronach, które ze względu na skład dwustronny, są puste.
  4. Umieszczać kropek po tytule rozdziału.
  5. Formułować tytuł rozdziału zawierający tylko nazwę własną jakiegoś bytu, zatem nie „Python” tylko „Język Python”, nie „.Net” a „Pakiet .Net”.
  6. Umieszczać w bibliografii opisów bibliograficznych źródeł internetowych wyłącznie w postaci adresu URL, proszę zapoznać się z zasadami tworzenia opisów takich, i nie tylko takich źródeł.
  7. Przesuwać tekst do następnej strony naciskając wielokrotnie klawisz Enter. Ten klawisz oznacza koniec akapitu. Przejście do nowej strony poprzez wstawienia znacznika podziału strony.
  8. Używać tabulacji jako sposobu uzyskania wcięcia pierwszego wierszu akapitu. Od tego jest właściwość akapitu oznaczane zwykle jako „Pierwszy wiersz”. Proszę przyzwyczaić się do stosowania stylów.
  9. Używać znaków spacji i tabulacji do przesuwania tekstu z prawo na stronie. Od tego są odpowiednie właściwości akapitu „Z lewej/Z prawej”. Proszę przyzwyczaić się do stosowania stylów.
  10. Używać „enterów” do uzyskiwania odstępów pomiędzy akapitami, nagłówkami rozdziałów, rysunkami, podpisami rysunków, itp. klawisz Enter naciskamy wyłącznie wtedy, gdy chcemy zakończyć niepusty akapit. Zwiększenie poziomego odstępu uzyskujemy wyłącznie poprzez stosowanie właściwości akapitów „Przed/Po”. Proszę przyzwyczaić się do stosowania stylów.
  11. Wstawiać kodów źródłowych programów jako rysunków — zrzutów ekranów z edytorów i środowisk IDE. Wstawiamy jako tekst sformatowany nieproporcjonalnym krojem pisma.
  12. Wstawiać kodów źródłowych programów jako „rozjeżdżających” się tekstów sformatowanych krojem nieproporcjonalnym. Kody wstawiamy jako tekst sformatowany nieproporcjonalnym krojem pisma, dbając o czytelność, szczególnie przy podziale długich linii na linii kilka.
  13. Wstawiać odnośników do źródeł (bibliografii), rysunków, wykresów pisanych „z palca”. Używamy automatyzacji dostępnej w każdym aktualnie stosowanym procesorze tekstów klasy Word/Writer.
  14. Używać sformułowania „funkcjonalności”. Nie ma takiego słowa w języku polskim! System ma „funkcje”, „opcje”, „możliwości” a nie nie „funkcjonalności”. Możemy dodać nową „funkcję” a nie „funkcjonalność”. To samo dotyczy słowa „ficzer”. Nie chcę również widzieć w pracach słowa „framework” (pakiet, szablon, pakiet szablonowy, wzorcowy), „templatki” (szablony), „formatki” (formularze), „kontrolki” (elementy sterujące), itp., itd.
  15. Rozpoczynać treści rozdziałów od rysunku, tabeli, kodu. Rozdział rozpoczyna zawsze przynajmniej jeden akapit tekstu.
  16. Wstawiać do pracy rysunków i tabeli bez opisy, przy czym rysunki mają podpisy umieszczone pod rysunkiem, a tabele mają nagłówki umieszczone nad nimi.
  17. Wstawiać do pracy rysunków, tabeli, wzorów, źródeł, do których nie ma tekście w pracy żadnego odniesienia. Jeżeli jest w pracy taki element, przynajmniej raz w tekście musi wystąpić odniesienie, np. „… co ilustruje rysunek 23”, „Tabela 12 prezentuje…”, „W pracy [6] przedstawiono…”.
  18. Używać do treści dokumentu kroju bezszeryfowego. Bezszeryfowy krój pisma — nagłówki, tabele, opisy rysunków, wykresów.
  19. Używać obok siebie dwóch różnych, lecz podobnych w sensie rodzaju krojów pisma. Np. Times New Roman i Georgia, Arial i Verdana.

CDN